CHESAPEAKE BAY RETRIEVER Club Nederland
 


 

 

  home

  informatie

  fokkerij

  nieuws

  foto`s

  contact

  links
 


 

De vachtkleur van de Chesapeake Bay Retriever

Over het algemeen genomen zijn er binnen het ras 3 hoofdkleuren te zien, te weten:
Bruin (Brown)
Waaronder verstaan worden alle kleurschakeringen van melkchocolade bruin (een zilverachtig bruin) tot pure chocolade bruin (heel donkerbruin)
Zegge (Sedge)
Alle variaties tussen roodachtig goudgeel tot helder roodbruin of kastanje bruine schakeringen
Dood gras (Deadgrass)
Alles tussen een verschoten bruine (tan) kleur tot een doffe strokleur

De geschiedenis van het ras laat zien dat sommige Deadgrass schakeringen heel erg licht kunnen uitvallen, terwijl donkere Deadgrass kleuren soms een verdund bruin, een grijsachtige taupe kleur, as(ash) genaamd laten zien.
De hele lichte (bijna wit) en de as/taupe/grijs varianten worden gewoonlijk niet veel gezien, maar zijn wel geaccepteerd. De kleur van de ogen van deze verdunde varianten moeten, net als bij de meer bekende kleuren, geel of amberkleurig zijn.
Het verschil tussen Sedge en Deadgrass is dat de kleur Deadgrass geen significante hoeveelheid rood bevat. Dit in tegenstelling tot de Sedge kleurschakering. Vacht en structuur spelen ook een factor in de kleur waarneming.
Een effenkleur heeft de voorkeur bij de rassenstandaard (één kleur met of zonder lichtere of donkere aftekeningen in dezelfde kleur).
Er zijn verschillende aftekeningen mogelijk, zoals een aftekening in de vorm van een masker op het hoofd, een licht en donker streep effect over lichaam en benen, een meer of minder uitgesproken zadel markering, een vacht opgebouwd uit haren waarbij ieder haar afzonderlijke licht en donker vergrijsde kleurschakeringen laat zien en tan points (de roodbruine kleur van de black & tan aftekeningen, zoals bij de rottweiler en dobermann). Honden met deze kleurafwijkingen zijn toegestaan, ze verdienen niet de voorkeur, maar mogen niet gediskwalificeerd worden. Gelet op het feit dat kleur maar een waardering van 4 punten heeft binnen de rassenstandaard, mogen honden met deze markeringen niet van keuringen uitgesloten worden. De andere kwaliteiten die belangrijk zijn voor het functioneren van de hond zoals, vacht, hoekingen, hoofd, verhouding en afmeting, behoren zwaarder te wegen tijdens de keuring. Een goede hond met geringe variatie in kleurpatroon is te verkiezen boven een middelmatige, effen gekleurde, hond. Enkele van deze kleurschakeringen zijn soms uitgesproken aanwezig. Het is voorgekomen dat keurmeesters honden met deze schakeringen hebben gediskwalificeerd, onder de noemer dat deze honden rastypische gebreken vertonen.
Let wel dit is maar één van de raskenmerken en dit alleen is niet voldoende voor diskwalificatie. Er zijn slechts twee kleurdiskwalificaties binnen de rassenstandaard, nl. zwart en wit op elk ander gedeelte van het lichaam, behalve borst, buik, tenen of achterkant van de voeten.De diskwalificatie op basis van wit veroorzaakt de meeste verwarring. Wit dat boven de punt van het borstbeen komt, wel of niet verbonden met het wit eronder, bevindt zich in het diskwalificatiegebied. Wit kan hoger in de nek voorkomen en is vaak moeilijk te zien. Het wordt aanbevolen het hoofd op te tillen en deze plek te onderzoeken.Vroegtijdig grijs worden komt binnen dit ras voor en mag nooit leiden tot diskwalificatie. Wit is ook toegestaan op de tenen en de achterkant van de voeten. De anatomische definitie van een voet moet gebruikt worden wanneer de Chesapeake rassenstandaard toegepast wordt. Onder voet wordt inbegrepen het gebied waar zich de hand(voet)wortel, middenhand(voet)beentjes en vinger(teen)kootjes bevinden. Wit is eveneens toegestaan in het gebied van de voorhuid en de schacht van de penis. Dit gebied is een onderdeel van de schaamstreek, in gewoon Nederlands, de buik. Wit op deze plek leidt eveneens niet tot diskwalificatie.

Over de oogkleur bestaat verschil van mening. De kleur van het oog is of geelachtig of amberkleurig. Er is geen voorkeur qua kleur. De kleur van de ogen hoeft niet in overstemming te zijn met de kleur van de vacht. Bijvoorbeeld een bruine hond mag gele ogen hebben. Sommige fokkers vinden het persoonlijk mooier wanneer oog- en vachtkleur overeenkomen. De rassenstandaard vereist DIT NIET. Het is geen fout wanneer een bruine hond lichte ogen of een Deadgrass/Sedge hond donkere ogen heeft.

De standaard geeft voorkeur aan een egale kleur, dus geen wit. Dit heeft niet tot gevolg dat een mindere hond met egale vacht boven een goed gebouwde hond met wit, geplaatst kan worden. Nogmaals de kwaliteiten, noodzakelijk voor het werk, dienen zwaarder mee te wegen.

Dit artikel is afkomstig van de site van de AKC, geschreven door Dyane M. Baldwin en vrij vertaald door Lydia Donderwinkel.

Examples of Chesapeake Coloring