CHESAPEAKE BAY RETRIEVER Club Nederland
 


 

 

  home

  informatie

  fokkerij

  nieuws

  foto`s

  contact

  links
 


 

ApMapHapdag 2012

Op 11 februari geeft om 9 uur 's ochtends de temperatuurmeter in de auto -13.4° aan in Laren, Gelderland. De toegangsdeur tot de deel van de familie Swart is omtimmerd en binnen branden de warmtestralers. Er is koffie, thee, krentenwegge, en stipt om half tien geeft gastheer Frits de aftrap voor alle aanwezigen.

We worden verdeeld in vier groepen, die onder leiding van Jan Vredegoor, Roel Venema, Durk v.d. Heijden en Ton v.d. Avort naar de vier locaties worden gedirigeerd. Ondertussen blijven Ria Swart, Thijs en Alie van Leeuwen op post om de catering op hetzelfde hoge peil te houden als in de ochtend.

Ofschoon we de beschikking hebben over de vennetjes waar in het verleden ook een mooie Chessendag is georganiseerd, komen we door de vorst en het ijs niet toe aan waterwerk. Dat mag de pret niet drukken, want de trainers en hun helpers hebben afwisselende proeven uitgezet.

Ikzelf mag met mijn ervaren hond van 8 jaar meedoen bij Ton v.d. Avort, die meteen de punten op de i zet. Hoe kom je aanlopen, wanneer grijp je in en waar is al dat stemvolume voor nodig? Je bent inderdaad geneigd van een ervaren hond te denken, o, markeerrapport, appeltje-eitje, maar bij mijn Ches word je dan snel afgestraft.

Als je dan je dikke handschoenen nog aanhebt en de zitfluit is niet direct voorhanden, is een terechtwijzing op z'n Tons dan ook onvermijdelijk.

Gelukkig gaat het bij de andere ervaren deelnemers ook niet van een leien dakje. Ook van het kijken naar anderen kun je veel leren en bovendien is het ook goed om in beweging te blijven, want de kou is nadrukkelijk voelbaar.

Rond de klok van 12 verzamelen we weer voor de lunch en een welverdiende borrel. De familie Van Leeuwen heeft de nodige huisvlijt in de vorm van gerookte ganzenborst en zelfgestookte sleedoorn- en notenlikeuren meegenomen, en daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Het lokale café-restaurant Hotel Stegeman heeft gezorgd voor rijk gevulde erwtensoep en goulashsoep, die eveneens gretig aftrek vinden. De sfeer is uitstekend, maar tegen half twee worden we weer in een ander veld verwacht, met dezelfde trainer.

Mijn roze sjaaltje wekt positieve reacties bij de hond op en veel commentaar van Ton, maar zoals gezegd, is de hond beter bij de les. Bij de laatste proef, een combinatie van twee verloren apporten, waarbij gedirigeerd moet worden, staan de deelnemers in de koude dekking en hebben de meeste honden het ook gehad. Gelukkig is de deel alweer opgewarmd, er is nog soep over en met een lekkere borrel zijn we snel weer op temperatuur.

Als voorzitter mag ik alle helpers, trainers en uiteraard Frits en Ria van harte bedanken. Zoals ik op de dag zelf heb aangegeven, is de enige wanklank dat de zon niet zo scheen als was aangekondigd. Desondanks hebben we een prachtige, droge dag mogen beleven en kijken we uit naar de volgende editie!

Frans Smeets